Loper.ferrenzo.nl Home

zondag 19 oktober 2008

Uitslag staat online

Ze zijn snel vandaag, de volledige uitslag staat al online. In totaal ben ik als 282ste geƫindigd, de 58ste Nederlander en als 78ste binnen de M35 (35 tot 40 jaar) categorie. Nu de meeste frustratie over het einde verdwenen is, begin ik wel een beetje trots te worden.

Zie verder de pagina met de cijfers van mijn run. Mooi onderdeel is de grafiek van de 5 kilometer tijden. Ik heb de race behoorlijk vlak gelopen, maar aan het einde zit er een diepe dip in de snelheid. Daardoor ben ik boven de 3 uur uitgekomen. Jammer, maar de volgende keer beter...

Eindtijd - 3:00:30

Het zit er op, ik heb de finish gehaald. Volgens mij mag ik blij zijn met de tijd, maar oh wat waren die laatste kilometers zwaar. Verschrikkelijk zwaar. Tegen het einde van het Vondelpark, zo'n 2 kilometer voor de finish, trok ik het niet meer en heb ik gewandeld. Het draaide voor mijn ogen en ik was bang van mijn stokje te gaan. Daarna ben ik weer verder gegaan, maar de snelheid was er uit, het goede eraf. Als ik op mijn horloge terug kijk naar de tijden dan ging het alleen de laatste 3 kilometer slechter. Tot aan dat punt lag ik dik een minuut voor op schema. Uiteindelijk heb ik mijn ultieme doel niet gehaald, een snellere eerste marathon dan Lance Armstrong, maar echt ontevreden kan ik niet zijn.

Voor nu denk ik, dit nooit weer! Alles doet zeer, ik kan amper meer lopen. Mijn volgende wedstrijd wordt weer gewoon een halve marathon, die zijn makkelijk!

zaterdag 18 oktober 2008

Aftellen...

Nog lange 1 nacht slapen en dan is het zover, mijn eerste marathon. Ik kijk er naar uit, heb zin om te lopen, maar zie er net zo hard tegenop, want het zal oh zo zwaar worden.

Op dit moment ben ik relaxed, mijn lichaam voelt ook relaxed. Afgelopen nacht heb ik meer dan 12 uur geslapen. Morgen, op weg naar de start, zal het wel anders voelen. Geconcentreerd en licht gespannen, op weg naar mijn doel. Het komt goed, dat overheerst, maar stond ik alvast aan de start....

Tot morgen!

maandag 6 oktober 2008

Route en doorkomsttijden

Over twee weken is de marathon alweer voorbij en kijk ik hopelijk met een tevreden gevoel terug. Mijn doel is het halen van de finish in 3 uur tijd, het liefst nog net iets sneller dan Lance Armstrong deed in zijn eerste marathon. Ambitieus, maar in principe haalbaar.

Ik start in de eerste groep na de toplopers, waarschijnlijk om 10:32, de finish volgt om 13:32. Dit samen met de tijden van het baanrecord heb ik uitgezet op de route voor de Amsterdam Marathon:


 Mocht ik mijn doel behalen, dan ligt die voor volgend jaar al klaar (hint: Lance heeft zijn PR verbeterd).

zondag 14 september 2008

Duurloop update

Hoewel het op m'n blog rustig was, heb ik zelf niet stil gezeten. De afgelopen week heb ik het wel wat rustiger aan gedaan, maar de week ervoor heb ik in totaal bijna 100 kilometer gelopen. Voor mij een record!

We waren een week op vakantie in de Achterhoek, het huis van mijn schoonouders, in een mooie omgeving om te lopen. Op achtereenvolgens de eerste zaterdag en de vrijdag erna heb ik 30 en 27 kilometer gelopen. Tussendoor nog 3 keer tussen de 10 en 15 kilometer. De korte afstanden gingen lekker, de lange waren zwaar. Daar komt bij dat bij die eerste loop mijn trouwe hardloopvriend, mijn GPS, hartslagmeter en stopwatch, de Garmin Forerunner 305 de geest gaf. Bah, wat was dat balen en oh, wat ben ik aan dat ding gehecht. Die loop zelf ging dus niet lekker, o.a. omdat mijn horloge ermee stopte. Maar daarnaast ben ik flink fout gelopen (halverwege heb ik een nieuwe route uitgestippeld) en was het ook nog eens goed warm. Aan het einde van de route was de koek op, het was niet lekker meer, de benen helemaal leeg. Vijfhonderd meter voor thuiskomst heb ik Hilde gebeld met het vriendelijke, doch dringende verzoek drie eieren voor me te bakken en met kaas en ham op even zoveel boterhammen te leggen. Ik had honger! Voor de duidelijkheid, ik had ruim 2,5 uur op eigenlijk alleen water gelopen.

De tweede lange loop ging beter, maar misschien wel omdat die beperkt bleef tot 27 kilometer. De eerste 22 kilometer fietsten Hilde en Stef mee, dat was leuk en relaxed. Over de pontjes bij Brummen en Dieren, genieten van de omgeving! Maar ook dit keer was richting het einde alles op. Ik had in de route nog de optie om er drie kilometer aan toe te voegen, maar daar had ik de kracht niet meer voor. Dit keer had ik als vocht aangelengde vruchtensap mee. Wat betreft energie ging het beter dan de loop ervoor.

Hoe anders ging het gisteren. In totaal 31,5 kilometer gelopen, maar nu had ik wel wat over. Niet dat ik daar gebruik van heb gemaakt, maar toch. Dit geeft wel wat meer vertrouwen in de marathon dan de twee lopen ervoor. Als drank had ik een zelf gemaakte sportdrank bij me op basis van Fantomalt. Misschien dat dat een deel van het verschil in ervaring verklaart. Het recept: 140 gram Fantomalt, 2 liter water, een theelepel zout en wat limonadesiroop voor de smaak.

De drie lopen zijn weer verwerkt in de grafiek, zie hieronder. Wat betreft snelheid loop ik wat achter, dus daar ga ik me de komende tijd wat meer op richten. Het is wel zo dat de reden voor de lage snelheid mede zit in de vermoeidheid van mijn lijf, maar omdat het er op lijkt dat ik qua afstand wel goed uit kom, verleg ik de focus. Normaal gesproken loop ik de doordeweekse afstanden ook op rustig tempo, maar daar gaat het tempo ook wat omhoog. Daarnaast blijf ik natuurlijk de interval trainingen doen op de baan bij AAC.

NB: Bij de afgelopen drie afstanden heb ik het in- en uitlopen bij de afstand meegerekend. Dat lijkt me zuiverder, omdat het gaat om de totale tijd/afstand.

zaterdag 23 augustus 2008

Twee kilometer verder

Vandaag weer een lange duurloop gelopen, twee kilometer verder dan de afgelopen drie keer. Het was best zwaar, vooral door een gebrek aan nachtrust. Verder ging het wel goed. De hartslag was met 163 niet heel laag, de snelheid met 4:54 precies op schema.

maandag 18 augustus 2008

Zaterdagduurloop

Afgelopen zaterdag heb ik weer hetzelfde rondje gelopen als de twee weken ervoor. Dat klinkt saai, maar is het niet. Er is onderweg veel te zien, de tijd vliegt voorbij.

Het lopen zelf ging goed. Aan het begin had ik vrij veel moeite de hartslag onder de 165 slagen te houden, de 160 lukte zo wie zo niet. De snelheid daarbij was redelijk, met 5:05 tot 5:10. Wat wel interessant is is dat richting het einde het tempo flink omhoog kon, zonder dat dat invloed had op de hartslag. De laatste, zeg, vijf kilometer kon het tempo omhoog tot een lekkere 4:35 tot 4:40. Zo'n dertig seconden sneller per kilometer! Daarbij was het ook makkelijker vol te houden dan de vorige twee keer, qua pijnlijke spieren en voeten. Het is duidelijk dat mijn lichaam al wat begint te wennen aan de langere afstand.

De laatste 3 kilometer heb ik een versnelling ingezet tot hartslag 175 en daarbij een gemiddeld tempo gelopen van 4 min 13. De marathon wil ik in 4 min 18 lopen, om onder de 3 uur te eindigen, dus dat ziet er oke uit.

Met de data van afgelopen zaterdag heb ik de grafiek weer geupdate, zie hieronder. De doelstelling qua afstand is iets afgezwakt. Van verschillende kanten hoor je dat het geen nut heeft niet voor de volle afstand te trainen. Om overbelasting te voorkomen is het beter het iets rustiger aan te doen. Daarom ligt de doelstelling in de grafiek nu op 36 km (3 uur) op drie weken voor de marathon, in plaats van de oorsponkelijke 42.


A.s. zaterdag breid ik mijn rondje uit uit, op naar de 24 kilometer.

PS: De Nike Lunars zijn binnen, ik heb er ook al op gelopen. Binnenkort mijn ervaringen...

zondag 10 augustus 2008

Nike Lunar Trainer

Nike heeft hele interessante nieuwe schoenen op de markt gebracht. Heel licht, goed dempend met weinig energie verlies, dit alles op basis van NASA schuim: De Nike Lunar Trainer. Een paar is naar me op weg vanuit Amerika. Ik wil proberen hier de marathon op te gaan lopen, of anders de lange afstanden in te trainen. Als dat niet gaat omdat ze bijvoorbeeld niet goed passen, dan neem ik ze als vrijetijds schoenen. Ik kan niet wachten...

Nog een halve marathon

Gisteren heb ik weer hetzelfde rondje gelopen als de week ervoor, totale lengte 23,5 km, incl. in- en uitlopen. De training zelf bedraagt dan ongeveer 21 kilometer, de halve marathon. Maar of ik nou moet zeggen dat ik 23,5 km heb gelopen, of 21 km heb getraind, daar ben ik nog niet helemaal uit. Hoe langer en rustiger de duurloop, hoe twijfelachtiger het nut van in- en uitlopen wordt. Begin de training gewoon wat rustiger en je kunt net zo goed het hele traject als training beschouwen.

De training zelf en de vooruitgang in snelheid en/of hartslag gingen weer wat minder. Ondanks dat ik de afgelopen week minder had gelopen en nu dus meer uitgerust en vol energie zou moeten zijn. De nachten ervoor waren qua nachtrust wat minder en dat zie je direct terug. Niets schokkends, de stijgende lijn zit er nog steeds in. Hopelijk gaat het a.s. zaterdag weer wat beter.

De laatste 10 minuten van de training waren een hoger tempo (afwisseling is goed voor je!), maar dat is niet meegenomen in de gemiddelde hartslag (163) en snelheid (5 min 6).

zaterdag 2 augustus 2008

Halve marathon

De afstand van de zaterdag-duurloop begint al aardig op te lopen. Vorige week viel het door de erg lage snelheid wat tegen, maar vandaag zat ik boven de halve marathon (21,1 kilometer). Ook de snelheid was meer dan prima met gemiddeld 4 min 57 bij een hartslag van 155.



Heel precies weet ik niet hoe ver ik heb gelopen, want halverwege was de accu van mijn horloge leeg. Balen, het loopt meteen minder lekker, zonder feedback over de hartslag en snelheid. Het geeft wel aan hoe afhankelijk c.q. verslaafd ik aan dat ding ben geworden.



De duurloop van vandaag heb ik weer verwerkt in mijn zaterdag-duurloop-grafiek, zie hieronder. Een grote sprong vooruit, het geeft beter aan waar ik nu sta dan de loop van vorige week. Wat minder goed opvalt in de grafiek is dat ik, zoals hierboven ook al stond, met een behoorlijk lage hartslag heb gelopen.





Voor komende week overweeg ik om het wat rustiger aan te doen. Afgelopen week heb ik 68 kilometer gelopen, op allerlei plekken voel ik 'dingen'. Wellicht is een week met wat minder lange en heftige training wel goed om te herstellen. Dan kan ik a.s. zaterdag er weer vol tegenaan.

zondag 27 juli 2008

Lange duurlopen

Op weg naar de Marathon zal ik me vooral richten op de afstand; het trainen van de duur dat mijn spieren het vol zullen houden en de vetverbranding voor het verzorgen van energie. De training hiervoor doe ik vooral op zaterdag.



Mijn wekelijkse trainingsschema ziet er grofweg als volgt uit:

  • Maandag korte duurloop

  • Woensdag interval training bij AAC

  • Zaterdag lange duurloop

Tussendoor zijn er nog allerlei andere trainingen, zoals een extra duurloop, een hersteltraining, etc.. Waar het nu even om gaat is die duurloop op zaterdag. Bij deze training let ik op drie zaken:



1. Het trainen van de vetverbranding. Dit gaat het beste bij een lage snelheid. Normaal gesproken hou ik voor D1, de rustige duurloop snelheid, een hartslag aan tussen 160 en 172. Om overbelasting te voorkomen, gelet op de grote afstanden die ik zal trainen, en om me vooral op de genoemde vetverbranding te richten hou ik voor de duurloop nu een doelinspanning aan van 160 hartslagen.



2. De snelheid. Om een goede snelheid te lopen op de hele Marathon denk ik dat ik op de rustige D1 moet groeien naar 4 min 35 per kilometer. Haal ik dat, dan is het mogelijk om 4 min 20 op de Marathon te lopen en binnen 3 uur te finishen. Mijn droom!



3. De afstand. Deze loopt de komende periode geleidelijk op naar uiteindelijk bijna 40 kilometer.



Deze drie gegevens ga ik de komende weken per zaterdag bijhouden in een Excel sheet om mijn vooruitgang te meten. Afgebeeld in lichte kleur zijn de doelstellingen, in harde kleur de gemeten resultaten. Hieronder zie je de grafiek met daarin al verwerkt de eerste vier zaterdagen.







Let op: De groene lijn geeft de afstand weer in kilometers, vermenigvuldigd met 10. Dus als er 150 staat, heb ik 15 kilometer gelopen. Op deze manier kan de grafiek toe met slechts 1 schaal voor zowel de afstand als de hartslag.



Met de hartslag gaat het wel goed, maar het is dan ook makkelijk je aan te passen dit doel. Afgelopen zaterdag is vooral de snelheid enorm ingezakt. Waar ik iets van 5 min 8 wilde lopen, kwam ik niet verder dan 5 min 37. Een enorm verschil waar ik best van ben geschrokken, maar gelukkig is de oorzaak te verklaren. Zaterdagochtend was het vrij warm maar vooral heel erg vochtig. Ik kon simpelweg de warmte niet kwijt. Mijn lichaam zweette alsof het een lieve lust was, maar koelde niet af. Daar komt bij dat ik nog niet geheel was bijgeslapen van de afgelopen, zware, week. Overigens was het nog steeds best lekker om te lopen, alleen schoot het niet zo heel erg op.



Echter, de dag erop, zondag, bij een rustige herstelloop met een hartslag van 152 gemiddeld haalde ik alweer 5 min 9. Een snelheid die beter past bij mijn doel, geruststellend. Het is ronduit verbazingwekkend hoeveel invloed warmte en het niet uitgerust zijn hebben op de hartslag. Hopelijk slaap ik deze week beter, is het zaterdag lekker fris en haal ik dan wel de doelstelling. Ik ben benieuwd!

maandag 14 juli 2008

Marathon

De kogel is door de kerk, de beslissing genomen: Ik ga op 19 oktober a.s. de Marathon van Amsterdam lopen.

De voorbereidingstijd is met drie maanden wat kort, het was de bedoeling om er een half jaar naar toe te trainen. Het alternatief is dat ik voor de halve ga en de hele marathon weer een jaar uitstel, maar door omstandigheden wordt het dan waarschijnlijk meteen twee jaar uitstel. En dat gaat al ruiken naar afstel.

Als offer laat ik een doel vallen: een eindtijd onder de 3 uur. Hoewel het in theorie nog mogelijk is, lukt het niet meer om daar volledig naartoe te trainen. Alle aandacht gaat nu uit naar het (uit)lopen van de 42,2 kilometers, het voorbereiden van de spieren en pezen op deze afstand en het verbeteren van de vetverbranding.

Volg me de komende drie maanden op mijn blog. Het worden een paar heftige maanden met een knaller als slot!

zaterdag 12 juli 2008

Oefentraining bij AAC

Nog geen twee kilometer bij ons vandaan ligt een mooie atletiekbaan, van de Amsterdamse Atletiek Combinatie. Het wat langere rondje Sloterplas komt er vlak langs en al langere tijd vraag ik me af hoe het zou zijn om daar te lopen. Ze hebben er een paar groepen voor lopers (middellang) en de eerste vier keer kun je vrijblijvend, gratis meedoen. Afgelopen woensdag is het er eindelijk van gekomen om een keer mee te trainen.



Het was leuk!



De groep, gemeleerd qua samenstelling en ongeveer 15 man/vrouw groot, wordt getraind door een zeer ervaren en snelle loper. De training zelf bestaat uit warmlopen, ontspanningsoefeningen, rekken en strekken, loopoefeningen en daarna het programma. In dit geval een interval met 3x400, 3x300 en 3x200. Het was leuk en zelfs grappig om met zo'n grote groep de oefeningen te doen. Daar waar ik normaal gesproken geen aandacht aan besteedt. De interval zelf was heftig en daardoor ook lekker. Deze korte afstanden loop ik zelf nooit. Mijn conditie en mijn spieren zijn nog niet helemaal top en dat heb ik geweten. De snelste 200 ging in net 3 minuten, 20 kilometer per uur, maar drie dagen later voel ik de spierpijn nog steeds.



Vanmorgen heb ik, weer heel rustig, een rondje Halfweg gelopen. De hartslag lekker laag, gemiddeld 5 min 20 per kilometer. Het ging lekker, nergens last van, behalve dan die spierpijn. Maandag ga ik een rustig rondje lopen, woensdag weer een training bij AAC.

zondag 6 juli 2008

Een nieuwe start

Echt fanatiek ging het lopen niet meer de laatste tijd. Op weg naar de CPC kwam er eerst de achillespees blessure en daarna pijn aan de buitenkant van de linkerknie. De afgelopen tijd was de loop frequentie naar een dieptepunt met een korte loop eens in de 1 a 2 weken. Zonde, want het is zo lekker! Niet alleen het lopen, maar ook dat je lichaam in zo'n goede conditie is en dat de spieren in je benen als staalkabels aanvoelen. Dat is en blijft een machtig gevoel!

Maar deze week, aangemoedigd door Hilde, ben ik dan toch weer begonnen. De afgelopen acht dagen ben ik er vier keer op uit geweest, waarvan dit weekend twee keer. Het is een nieuwe start. Al is het alleen al omdat mijn conditie niet zo heel goed is en de meeste kracht uit mijn benen verdwenen is. Ik ben nooit sterker en sneller geweest dan toen vlak voor de CPC. Dat is nu weg. Het komt wel terug en het zal ook niet heel veel tijd kosten, maar ik voel me er nu wel een slappeling bij en moet opnieuw beginnen.

Zaterdag heb ik als een beginner gelopen. De lengte viel mee, bijna 16 kilometer, maar de snelheid niet, met 5 min 25 per kilometer. Mijn benen konden wel harder, maar mijn hart niet. De kleinste versnelling zorgde ervoor dat de hartslag boven de 170 schoot. Maar ach, het lopen was lekker en haast om snel thuis te zijn had ik niet.

Zondag heb ik een herstelloop gedaan. Deze sla ik meestal over, maar het leek me wel goed bij de hernieuwde inspanning en kan de extra kilometers wel gebruiken. Het doel: een rondje van 8 kilometer, rustig aan en de hartslag onder de 160 houden. Dat is gelukt! Het frapante was dat ik met een lagere hartslag (gemiddeld 155 tegenover 165 de dag ervoor) 5 min 15 per kilometer had gelopen. Het zal met de temperatuur te maken hebben gehad (zondag was het frisser), maar vooral dat ik er een extra nacht rust op had zitten.

Het doel voor komende week: Een training meelopen bij AAC.

zondag 11 mei 2008

Lekker gelopen

Deze morgen een lekker, maar warm rondje rond de plas gelopen. Het ging redelijk met mijn knie. Beter dan de laatste keer, maar nog niet pijnloos. Het lijkt er meer en meer op dat het gewoon de oude blessure is. Morgen nog een keer...

zondag 27 april 2008

Weinig vooruitgang

Net als vorig weekend heb ik een korte loop van acht kilometer gedaan. Iedere keer komt na een komt na een paar kilometer pijn terug aan de buitenkant van mijn linker knie. Ik hoopte dat het weg zou gaan door rust, maar dat lijkt niet zo te zijn. Op zich wordt het niet erger en als ik de spieren aanspan, lijkt het minder te worden. Is het dan toch weer dezelfde 'blessure' als eerder?

Het is tijd om de frequentie weer wat op te voeren. Deze week ga ik het twee keer proberen, misschien daarna weer wat vaker.

zondag 6 april 2008

Nog niet voluit

Van de blessure aan mijn achillespees is niets meer te merken, maar daar is nu iets voor in de plaats terug. Het zit aan de buitenkant van mijn linker knie, qua hoogte iets onder het scharnierpunt. Het lijkt om de problemen die ik eerder had aan die knie, maar het is nu niet op te lossen door de spieren rondom de knie aan te spannen.

Bij het lopen krijg ik er al vrij snel last van, maar kan ik met een rustig tempo wel doorlopen. Vandaag een kilometer of tien. Maar het voelt niet goed. Misschien heb ik toch wat meer rust nodig, volgende week weer verder?

dinsdag 25 maart 2008

Blessure update: 10 km gelopen

Gisteren heb ik een rondje geprobeerd van 10 kilometer en ook dat ging goed. Zowel gisteren als vandaag is de achillespees pijnloos. Dit zit er goed uit, het vertrouwen komt weer terug!

zaterdag 22 maart 2008

Verbetering in blessure

Na twee weken rust heb ik het vandaag weer een keer geprobeerd. Een stukje rennen, het korte rondje van 5 kilometer. Het was heerlijk weer en het lopen ging best aardig. Maar nog veel belangrijker, de pijn in de achillespees kwam niet terug.

Overmorgen probeer ik een rondje van 8 kilometer. Als dat ook goed gaat, dan ga ik daarna weer verder.

zondag 9 maart 2008

Geen CPC...

Over een week is de CPC, de halve marathon van Den Haag. Mijn startnummer is binnen, maar ik start niet. Voor dit weekend had ik gehoopt weer voldoende hersteld te zijn en had twee tests gepland. Eentje op zaterdag, een route van 8 kilometer. En als dat goed ging, op zondag nog een keer 14 of 15 kilometer.

Zaterdag ging het lopen op zich wel goed. De lichte pijn in mijn achillespees was er weer na ongeveer 3 kilometer, maar ik kon er wel mee doorlopen tot het einde. Dat zag er wel redelijk uit. Maar bij het uitwandelen schoot er een paar keer een flinke pijnscheut door de pees, als teken dat het toch echt niet goed zit. De test voor vandaag (zondag) heb ik maar niet meer gedaan, ik start niet in Den Haag en neem wat extra rust om te herstellen.

zondag 2 maart 2008

Lichte verbetering

Gisteren heb ik weer een poging gedaan om een rustig rondje hard te lopen. De "poging" heeft betrekking op "rustig", want het ging al snel weer veel te hard. Tenminste, voor iemand die last heeft van z'n achillespees. Wel heb ik het rondje kunnen afmaken. De pijn kwam pas na vier kilometer, een week geleden was dat al na 3 kilometer. Dus, dat is een lichte verbetering.

Nog slechts twee weken tot de CPC...

maandag 25 februari 2008

Achillespees blessure

Na Egmond heb ik een week rust genomen en ben daarna verder gegaan met trainen. Voor de halve marathon van Den Haag, de City Pier City. Het ging goed, beter en drie weken geleden zelfs zeer goed. Ik had bij een snelle duurloop training heb ik m'n twee snelste rondjes Sloterplas ooit gelopen, achter elkaar. De eerste in 25:30 en de tweede in 25:20. Bijna 14,5 km/u! Het voelde niet eens echt snel, leek een vrij normaal tempo te zijn. Maar toch, het ging wel hard.

Tijdens het lopen had ik al wel wat last van m'n linker achillespees. Je voelt wel vaker wat, maar dit keer ging het de eerste paar dagen niet weg. Balen! Je voelt dat het mis is en daarom heb ik een pauze ingelast. Twee weken later voorzichtig weer een rondje geprobeerd, maar voordat ik halverwege was maar weer omgekeerd. Afgelopen zondag weer hetzelfde. De eerste 3 kilometer voelen goed, maar dan voel je de pijn weer opkomen. Langzaam maar oh zo zeker.

De andere keer dat ik last had van die achillespees, ongeveer 1,5 jaar geleden, duurde het 5 weken. Het was op weg naar de halve van Amsterdam. Het neemt een grote hap uit je trainingsschema, maar toch heb ik toen nog wel goed kunnen lopen. Als het nu ook vijf weken duurt, dan ben ik een week voor de CPC weer op de been. Te kort om nog serieus aan training te doen, ik ben al lang blij als ik weer kan lopen.

maandag 14 januari 2008

Egmond uitslag - PR!!!

Gisteren, zondag, heb ik de halve marathon van Egmond gelopen in een nieuw PR. Niet te geloven. Geen gewoon en te verwachten Egmond-PR, maar een heus halve-marathon-PR! Twee maanden geleden ging de halve van Amsterdam al in een bijzonder hoog tempo, nu op dit toch loodzware parcours heb ik nog een stap harder gelopen. De eindtijd:

1:25:18

(zegge: een uur vijfentwintig minuten en achttien seconden)

Driewerf hoera!

De foto hierboven is genomen op ongeveer anderhalve kilometer voor de finish. Blij. Om Hilde en Stef te zien, maar ook dat het er bijna op zit. En omdat het zo lekker is om hard te lopen.
Op zaterdag had ik er al rekening mee gehouden dat een goede tijd mogelijk was, misschien zelfs wel in de buurt van mijn PR. In tegenstelling tot vorig jaar was het strand breed en hard. Dus niet steeds inhalen over het mulle zand, dat scheelt. De wind was hard, windkracht 7 tot 8, maar haaks op het strand en daarmee niet echt een factor.

Op zondag was de wind 90 graden gedraaid naar het Zuiden. Wel wat in sterkte afgenomen (windkracht 4-5), maar nu de volle zeven kilometer van voren. Sinds de wedstrijd in Baak weet ik hoe zwaar dat kan zijn. Niet zozeer de eerste kilometers, die gaan nog wel. Langzaam maar zeker raak je verzuurd, is de snelheid niet vol te houden en zakt het tempo in. Slopend. En in Egmond ben je na het strand pas halverwege. Dat wil zeggen, daar ben je als je het laatste stuk door het mulle zand en daarop volgend de klim tegen de duin op hebt overleefd, want dan pas zit je op 10,55 km. Direct daarna volgt dan weer het meest heuvelachtige stuk van de route. Terwijl het eigenlijk je bedoeling is om aan te zetten en tijd goed te gaan maken, nu die wind weg is. Ook lekker...

Maar niet om te klagen, ik heb fantastisch gelopen. De hele wedstrijd heb ik wel door gehad dat het hard ging, maar ook geweten dat het net niet hard genoeg ging voor een PR. Het was ongelooflijk om dan toch op het einde de tijd op de klok bij de finish te zien. Na de laatste bocht, die met die venijnige klim de boulevard op, kwam een tijd in beeld van, omgerekend naar onze starttijd, 1 uur 25. Met een 100 meter te gaan was ineens duidelijk dat ik nog wel onder mijn PR tijd zat. Met het laatste beetje energie en kracht ben ik naar de finish gesprint en met 8 seconden marge de finish over gedenderd. Waanzinnig! Kom ik de komende dagen wat hyper, weet dan dat het de adrenaline is van die laatste meters voor en vooral ook van na de finish.

Het levert mooie cijfers op:

Egmond 2007
Eindtijd - 1:35:15
Klassering - 196 / 6154
Snelheid - 13,3 km/u

Egmond 2008
Eindtijd - 1:25:18
Klassering - 17 / 6167
Snelheid - 14,8 km/u

De volgende cijfers zijn niet officieel, maar wel interessant
Klassering bij wedstrijdlopers: 197 / 1384
Totale klassering - 252 / 9658
Lopers ingehaald - 3.500 tot 3.900

Dat ik niet door had dat ik zo hard ging, had te maken met m'n mooie GPS horloge. Ergens is er iets fout gegaan waardoor ik bij de finish pas op 20,8 kilometer zat. Of de route is te kort, of mijn GPS heeft 300 meter overgeslagen. Raar!!!

Egmond is fantastisch, volgend jaar weer! Eerst over 8 weken de halve marathon in Den Haag (City Pier City) en dan aan het einde van het jaar de Marathon van Amsterdam.

dinsdag 8 januari 2008

Aftellen naar Egmond

Nog 5 nachtjes rusten en dan gaan we knallen in Egmond! Met zijn allen, een stuk of 30.000 lopers aan de start, rennen door het dorp, over het strand en door het duingebied. Ik heb er zin in!

Vanavond was de laatste training op normale snelheid. 40 minuten normaal tempo (D1), 5 minuten wat sneller en dan lang en rustig uitlopen. Het ging erg goed. Natuurlijk voel je overal kleine pijntjes, maar dat hoort erbij. Zo vlak voor een wedstrijd ben je extra alert, voel je de kleinste dingen. Maar niets om me zorgen om te maken. De eerste 40 minuten gingen in tempo 4:31, de 5 minuten erna in 4:11. Mijn conditie is goed, de snelheid hoog en mijn lichaam vrij van blessures. Alleen het weer kan nog roet in het eten gooien...

Vrijdag vertrekken we met het hele gezin naar Egmond, om rustig te acclimatiseren. Daar ga ik 's avonds nog een laatste keer rustig trimmen over het strand, om de spieren soepel te houden. Zaterdag is rustdag. Zondag eerst uitslapen, dan zenuwachtig rondlopen, de geestelijke voorbereiding, een beetje warmlopen en dan om ongeveer half 1 de start. Om twee uur weet ik of, en met hoeveel, ik mijn Egmond-PR heb verbeterd.